تبلیغات
معبر - دوباره اردو ! اکشن !

معبر

به عشق رفیقام زنده ام

دوباره اردو    اکشن

حرکت به سمت مشهد

راوی:

سلام خدا جون چقدر سختی کشیدن برا اردو کشیدن حال می ده

اون از اولش که داشتیم از قطار جا میموندیم  و دیر رسیدم

بعدشم که نامه کاروان نداشتیم و رامین و عباس رفتن نامه رو بیارن خودشون هم جا موندن

بماند که چجوری وارد قطار شدیم

قطار!!

اخه اینم شد قطار!!!  بابا صد رحمت به متروی تهران به  سمت کرج ساعت 6 بعد از ظهر

این همه ادم از کجا وارد قطار شدن

یه جورایی سرپایی طی کردیم این مسیری که به لطف  مهمونای ناخونده 16 ساعت طول کشید

سکانس اول(سکوی قطار ایستگاه مشهد)

در قطار که باز شد اولین چیزی که دیدم  یه مامور بود که اومده بود به استقبالمون

کات  اینو نمیگیریم                       چرا؟                    گفتم اینو نمیگیریم ورق بزن

باشه ا ما ای کاش میگفتی چرا نباید بگیریم (با حالت اروم و زیر لب)

راوی:

حسینیه بیت الصادق بود  هر جا که چشم میچرخوند خاطرات اولین اردوش براش زنده میشد

پلان داخل حسینیه ساعت 2.30 بامداد

وارد حسینیه شدم دیدم بچه ها با حلقه هاشون هر کدوم یه گوشه جا گرفتن و میخوان بخوابن

وسط حسینیه نشستم زیر نور قرمزی که روشن بود

مات و مبهوت داشتم به در و دیوارای حسینیه نگاه میکردم با خودم  گفتم یادش به خیر انگار همین چند روز پیش بود...

فلاش بک به خاطرات اولین اردوی مهدی

کات اقا  کات    نمیخواد اینو بگیری

ای بابا اینو دیگه برا چی نگیریم ؟                  مگه میخوایم فیلم ترسناک درست کنیم!!                   اهان ok گرفتم

پلان بعدی رو میگیریم

اولین نماز حرم

الان اگه بخوابم نمازو خواب میمونم دلم نمیاد نمازو تو حرم نخونم  خیلی دلم تنگ شده اخرین سحری که حرم بودم 2 ماه پیش بود

 

از پیاده رو حرم معلوم نیست  منم روم نمیشه که سر بکشم از تو خیابون و...

یه حس خاصی دارم این همون حسیه که هممون بعد چند وقت دوری از امام رضا (ع) وقتی میخوایم وارد حرمش بشیم داریم

                                                                             یه جور دلهره       یه جور اضطراب

که نکنه راهم نده              که یکدفعه یه نفر تو خود ادم داد میزنه :مگه میشه اقا کسی رو راه نده

انقدر این دعوا طول کشید که وقتی به خودم اومدم دیدم  زل زدم به گنبد طلایی و  دست به سینه دارم سلام میدم

بعد یه سلام زیر لب و سر به زیر راه افتادم

با خودم بسته بودم که نمازو توگوهرشاد بخونم مثل همیشه به یاد رفقا

باید از صحن انقلاب بگذرم

وارد انقلاب شدم

مثل ادمایی که تا حالا ندیدن این فضا رو نگاه میکنم

زانوهام درد میکنه یه چند دیقه میشینم بعد میرم

                            چاووشی حرم      سقا خونه ی اسمال طلا           منظره ی روحانی گنبد...

اخ اخ داره دیر میشه باید سریع برم اگه دیر برسم درای صحن گوهرشادو میبندن

دل تو دلم نیست که نکنه دیر برسم ونتونم نمازم رو تو گوهرشاد بخونم

ای جانم در بازه  فواره ی وسط حوز صحنو دیدم

کات!

اااااااه الان دیگه چرا کات دادی؟        هیچی خسته ام  منم میخوام برم نماز بخونم


نوشته شده در پنجشنبه 30 شهریور 1391ساعت 03:31 ب.ظ توسط mehdi ghanbarpour| ادامه بدم یا ... ()
برچسب ها: امام الرئوف

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin